ปริกฺขยํ คจฺเฉยฺยุํ = (อ. คะแนน ท.) มีทรายเป็นต้น พึงถึง ซึ่งความสิ้นไปโดยรอบ พลันกว่า [ธ. ๖: ยมกปฺปาฏิหาริยวตฺถุ